Een ervaring met Een Cursus van Liefde (ECVL)

In al de jaren dat ik blogde over Een Cursus in Wonderen voelde het goed voor mij om mijn rol te omschrijven als “coach” in plaats van “leraar”. Dit kwam voort uit een verlangen om vooral naast mijn broeders en zusters te willen staan omdat ik zag dat het voor mij ongezond zou zijn om mezelf leraar te gaan noemen. Met deze houding was ik strenger voor mijzelf dan ECIW vroeg. Jezus was in ECIW namelijk niet zo bang voor de tijdelijke rol van leraren.

Nu, achteraf, zie ik dat mijn aarzeling bij het etiket van leraar een soort voorbode was van wat Jezus te zeggen heeft in ECVL. Een hoofdthema in ECVL is de rol van onderwijs, studie en leren in de weg die Jezus met ons wil gaan. In ECVL geeft Jezus aan dat er niks mis was met de leraar-leerling situatie maar dat het nu wel tijd wordt om onze studie af te ronden. Het is niet de bedoeling om eeuwige student te blijven. Als je vordert in ECVL zul je merken dat Jezus zich ook steeds meer terugtrekt als leraar. Hij legt uit dat hij ons geen nieuwe informatie wil aanreiken die we moeten opslaan in ons hoofd. Nee, hij wil ons laten ervaren hoe het is om vanuit Christus-bewustzijn te leven. Het blijkt heel wat anders om iets te menen te weten over eenheid dan om echt vanuit eenheid te leven in je relaties met Jezus, anderen en de wereld om ons heen.

In de jaren dat ik nu lees in ECVL merkte ik het volgende. Eerst resoneerde de tekst wel ergens maar ervoer ik deze toch vaak als ingewikkeld, van de hak op de tak en wat onsamenhangend. De beeldspraak die Jezus hanteerde sprak me lang niet altijd aan. Ergens voelde ik wel aan dat er iets van binnen aan het gebeuren was maar het lukte maar niet om als het ware een soort mentaal overzicht van het boek te krijgen. Over ECIW zijn talloze boeken geschreven met toelichting en uitleg. Er zijn zelfs filmpjes gemaakt over de metafysica van ECIW. Ik kon echter ECVL niet samenvatten, ondanks verwoede pogingen daartoe.

Toch trad der door ECVL zoiets op als transformatie. Een soort verschuiving van perspectief waarbij de rol van “het begrijpen” kleiner werd. Jezus omschrijft deze transformatie als de heel-wording van hoofd en hart. De eindtoestand duidt hij aan met “heelheid-van-hart”. Bij het herlezen van ECVL vanuit deze heelheid-van-hart groeit de diepe bewondering voor dit boek. Dan blijkt namelijk dat Jezus iets voor elkaar krijgt wat haast onmogelijk lijkt. Het lukt hem om te beschrijven wat er bij ons vanbinnen gebeurt als we ECVL volgen. Dit heeft als gevolg dat ECVL steeds dieper binnenkomt en herkend wordt als een erg treffende omschrijving van dit innerlijke proces naarmate we onszelf minder blokkeren om vanuit ons Zelf, vanuit die heelheid-van-hart, te gaan leven.

Wat eerst door mij gezien werd als toch wat lastig leesbaar en niet zo samenhangende taal blijkt een erg precieze beschrijving van die bijna niet te beschrijven innerlijke weg. De herkenning die dit oproept maakt me blij. Het zal duidelijk zijn dat ik deze woorden niet opschrijf als leraar. Zelfs het woord “coach” dekt niet helemaal de lading. Nee, ik schrijf deze blog om je te bemoedigen als je begint met ECVL. Als je een ECIW-student bent dan ken je het fenomeen dat ook ECIW bij elke herlezing dieper binnenkomt. Mogelijk is het enige verschil dat bij ECIW ons verstand vrij snel erkent dat het boek geniaal is maar dat we het niet direct begrijpen. Datzelfde verstand zal de neiging kunnen hebben om te oordelen dat ECVL anders overkomt qua structuur dan ECIW. Ik ben enorm blij dat ik mijn verstandelijk oordeel over ECVL geparkeerd heb en dat ik ben doorgegaan met lezen. Het paradoxale is namelijk dat je de genialiteit van ECVL pas ervaart als je voorbij dit verstandelijke oordeel kunt gaan.

In ECVL geeft Jezus aan dat sommigen ervoor zullen kiezen om verder te leren op de bekende wijze. Hij respecteert die keuze en geeft zelfs aan dat het een valkuil is om jezelf speciaal te gaan vinden als je wel je aandacht gaat geven aan deze weg van het hart. Arrogantie en een gevoel van speciaalheid komen uit de koker van het ego en als je hier geloof aan hecht dan zie je nog niet de eenheid die bestaat in het Christus-bewustzijn tussen alle broeders en zusters. Toch wilde ik mijn ervaring met- en enthousiasme voor ECVL hier met jullie delen. Ook ter bemoediging als je net bent begonnen met dit boek. Ik voel me met jullie allemaal verbonden.

2 gedachtes over “Een ervaring met Een Cursus van Liefde (ECVL)

  1. Annette de meulder

    Ah dank je wel Simon lieve broeder van me voor je bemoediging. En wat kan jij dat goed onder woorden brengen. Het begint me na de eerste 5 hoofdstukken uit ECVL een klein beetje te dagen wat Jezus van ons vraagt en waarheen hij ons leidt maar als ik het onder woorden probeer te brengen ontglipt het me bijna weer. Dus ik lees , studeer vraag leiding en…geniet van de innerlijke processen die dit met zich mee brengt
    Maar wat heerlijl een broeder te weten die af en toe bemoedigt!!
    In liefde verbonden
    Annette

    Like

  2. Aafke Bos

    Dank je Simon, ik heb ECVL nu voor de tweede keer gelezen en ik herken dat mijn hoofd het ingewikkeld vind, maar ergens in mij roert iets wat maakt dat ik het boek iedere dag weer oppak. Met de engel van oneindig geduld en de engel van eindeloos vertrouwen zal het proces zich in mij vertrouwen en jouw woorden helpen daarbij.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s