Helen Schucman heeft veel meer tekst van Jezus ontvangen dan vermeld staat in ons bekende blauwe boek; de FIP-editie van de Cursus. In één van de eerste uitgaven van de cursus heeft Helen samen met William Thetford bepaald welke boodschappen niet voor het algemene publiek bedoeld waren en toen de originele editie samengesteld. Later kwam Ken Wapnick in beeld en hij is samen met Helen aan de slag gegaan om de tekst verder te editen. Over de verschillende versies van ECIW is veel geschreven, ook door mij, maar waar ik me nu op wil richten is het gebruik van het woord Ziel. Dit komt in het Tekstboek van de originele uitgave 141 keer voor. Ken Wapnick was bang dat het woord “ziel” de lezers op het verkeerde been zou zetten omdat het binnen religies een veel gebruikte term is. Het zou te veel de indruk geven dat de ziel een soort super-persoonlijk deel van de mens zou zijn dat onderscheiden en afgescheiden is van de ziel van anderen.

Ik heb afgelopen dagen zelf eens nauwgezet de eerste vier hoofdstukken van de originele uitgave doorgenomen en daarbij viel mij op dat Jezus hierin heel zorgvuldig uitlegt wat hij in de cursus met het woord ziel gebruikt. Vervolgens heb ik die vier hoofdstukken aangeboden aan AI (Co-pilot) en gevraagd de beschrijvingen van de ziek in deze vier hoofdstukken samen te vatten. Zie hieronder het resultaat.

Hartegroet,

Simon Schoonderwoerd

1. De Ziel als Schepping en Bron van Creativiteit

De ziel wordt in het document beschreven als een directe schepping van God, volmaakt en volledig, en inherent creatief. De ziel is niet slechts een deel van de mens, maar diens ware essentie. Ze is geschapen naar het evenbeeld van God, wat betekent dat ze dezelfde creatieve kracht bezit als haar Schepper. Deze creativiteit is niet beperkt tot het maken van dingen, maar betreft het vermogen om liefde en waarheid te scheppen en uit te dragen.

2. De Ziel en Kennis

Kennis is een kernkwaliteit van de ziel. Waar het verstand zich bezighoudt met waarneming, is de ziel de bron van ware kennis. Kennis is zeker, onveranderlijk en tijdloos, in tegenstelling tot waarneming, die veranderlijk en tijdelijk is. De ziel kent zichzelf, God en andere zielen volledig. Dit weten is niet gebaseerd op interpretatie of oordeel, maar op directe herkenning en eenheid.

3. De Ziel en Liefde

Liefde is de natuurlijke staat van de ziel. De ziel is geschapen uit liefde en straalt deze liefde uit naar alles wat bestaat. Angst en gebrek aan liefde zijn geen eigenschappen van de ziel, maar ontstaan door misperceptie en afscheiding. De ziel kent geen angst, omdat ze zich bewust is van haar eenheid met God en de schepping.

4. De Ziel en Onveranderlijkheid

De ziel is onveranderlijk en eeuwig. Ze is niet onderhevig aan geboorte of dood, noch aan enige vorm van vernietiging. De ziel blijft altijd in een staat van genade, ongeacht de ervaringen of overtuigingen van het ego of het lichaam. Dit betekent dat de ziel niet kan worden beschadigd of verloren gaan.

5. De Ziel en Eenheid

Een belangrijk kenmerk van de ziel is haar verbondenheid met andere zielen en met God. De ziel is geen geïsoleerd individu, maar maakt deel uit van het geheel van de schepping, het zogenaamde “zoonschap”. Deze eenheid is niet slechts symbolisch, maar een feitelijke toestand van zijn. Scheiding is een illusie die voortkomt uit het ego, niet uit de ziel.

6. De Ziel en Communicatie

Communicatie is een fundamentele eigenschap van de ziel. Werkelijke communicatie vindt plaats op het niveau van de ziel, niet via het ego of het lichaam. Deze communicatie is direct, volledig en zonder misverstand. Ze is de manier waarop de ziel haar kennis, liefde en creativiteit deelt met God en andere zielen.

7. De Ziel en het Ego

Het ego wordt in het document gepresenteerd als een door de mens gemaakte constructie die de ware aard van de ziel verhult. Het ego gelooft in afscheiding, schaarste en angst, terwijl de ziel eenheid, overvloed en liefde kent. De ziel is zich niet bewust van het ego, maar het ego voelt zich bedreigd door de ziel.

8. De Ziel en Vergeving

Vergeving is een uitdrukking van de ziel. Door vergeving wordt de illusie van afscheiding opgeheven en wordt de eenheid hersteld. Vergeving is geen oordeel, maar een correctie van waarneming, waardoor de ware aard van de ziel zichtbaar wordt.

9. De Ziel en het Doel van het Leven

Het uiteindelijke doel van het leven is het volledig herkennen en ervaren van de eigen ziel en haar eenheid met God en de schepping. Dit gebeurt door het loslaten van het ego, het oefenen van vergeving en het ontwikkelen van ware waarneming. De ziel verlangt ernaar om haar ware aard te herinneren en te leven vanuit liefde, kennis en creativiteit.

Samenvatting

De ziel, zoals beschreven in de originele editie van ECIW, is het onveranderlijke, creatieve, liefdevolle en eeuwige aspect van de mens. Ze is direct verbonden met God en andere zielen, kent geen angst of gebrek, en haar ware functie is het delen van liefde en kennis. Het ego en het lichaam zijn tijdelijke constructies die de ware aard van de ziel kunnen verhullen, maar nooit kunnen vernietigen. Het pad naar geluk en vrede ligt in het herkennen van de ziel, het loslaten van het ego en het leven vanuit liefde en eenheid.