Vergeven en het ontkennen van de wereld

vergeven en het ontkennen van de wereld

<klik svp op bovenstaande link voor het openen van de pfd>

Goedemorgen lieve lezer,

We zijn bezig met te leren wat vergeven inhoudt volgens ECIW. Het hoofdstuk van vandaag gaat over een vergissing die snel gemaakt wordt wanneer we de Cursus interpreteren met ons niveau-II verstand. Hierbij menen we dat we de echtheid van een wereld of van anderen in nood dienen te ontkennen, hier als het ware om moeten lachen met een feestneus op. We blijven hierbij echter geloven in de echtheid van een onkwetsbaar klein zelf.

Lacherige afstandelijkheid is niet hetzelfde als vergeving. Het inzicht dat de ellende die we menen te zien een illusie is komt juist voort uit het liefdevol laten genezen van de denkbeeldige kloof tussen jou en de wereld, tussen jou en je Broeder. Liefde is middel en doel tegelijk en dit is wat anders dan duale lacherige ontkenning.

Fijne dag!

Simon

Vergeven: herinneren zonder iets te doen

Vergeven Herinneren zonder iets te doen

<voor pdf van dit hele hoofdstuk: klik op bovenstaande link>

Goedemorgen lieve lezer,

We zijn ons aan het verdiepen in het gebruik van de sleutel die Jezus ons aanreikt in ECIW: vergeven. Dikwijls willen wij vergeven gebruiken om ons zo snel mogelijk een plezierig en opgeruimd gevoel te geven. Hier is niks mis mee maar als we niet begrijpen hoe we onszelf hierin onbewust blokkeren dan gebeurt er weinig. We moeten eerst zicht krijgen op een vreemd en paradoxaal gebeuren dat ECIW aanduidt als “het koesteren van onze grieven”. Er is, anders gezegd, geen quick fix mogelijk die voorbij gaat aan onze verborgen neiging naar slachtofferschap. Hopelijk helpt het stukje van vandaag om hier meer zicht op te krijgen.

Hartelijke groet,

Simon

 

Het versterken van de illusie van afgescheidenheid

Het versterken van de illusie van afgescheidenheid

<Klik svp op de link hierboven om de pdf te openen>

Goedemorgen vrienden,

Wat een rare en onaantrekkelijke titel heeft dit hoofdstukje. Dit is toch precies wat we menen niet te willen? Waarom moeten we hier dan aandacht aan geven?

Jezus legt in ECIW aan ons uit dat hij niet kan onderwijzen wat liefde is. Hij kan ons echter wél uitleggen hoe wij deze liefde blokkeren en hij vindt dit belangrijk genoeg om er een dik boek aan te wijden. Het blijkt namelijk dat we een verborgen agenda hebben waarbij we er, gek genoeg, voor kiezen om het spel van afscheiding te spelen. We menen dat we liefde zoeken en ondertussen fietst onze verborgen wens tot afscheiding hier stiekem tussendoor. Het is essentieel om hier eerst oog voor te krijgen, anders zullen we onszelf vasthouden in de droom. Pas als we het zien kunnen we het ter vergeving aanbieden aan het Licht. Daarover zal het volgende keer gaan.

Heerlijke dag gewenst!

Simon

Het foppen van ons Zelf

Het Foppen van ons Zelf

<Om pdf te lezen: klik op bovenstaande link>

Goedemorgen vrienden,

Hierbij het volgende deeltje uit de serie “Ontwaken uit de droom van dualiteit met ECIW”. Waar gaat het deze keer over?

We zijn Kinderen van onze Vader maar krijgen het voor elkaar om onszelf te foppen en ons klein en begrensd te denken. We geloven nu dat we onszelf los gevochten hebben van de Eenheid (God, onze Vader) en we menen dat Hij nu boos op ons is. We voelen ons schuldig en verwachten straf; niet alleen van God maar ook van onze Broeders en van de wereld.

Het is belangrijk om dit soort beschrijvingen niet oppervlakkig en verstandelijk te geloven maar om er als het ware gevoel voor te krijgen. Anders blijft “vergeven” (waar we het later over gaan hebben) ook maar een woord. Dus lees als je wilt deze serie met me mee en probeer het te doorvoelen!

Hartelijke groet,

Simon

 

Dromen en wakker worden

dromen en wakker worden

<Klik svp op de link hierboven om toegang te krijgen tot de pdf>

Goedemorgen!

Hierbij het volgende hoofdstuk in de serie “Ontwaken uit de droom van dualiteit met ECIW”. Het gaat over de vraag hoe we in onze huidige denkbeeldige situatie van afscheiding terecht zijn gekomen. Over ons geheugenverlies.

Belangrijke les is dat we hier zelf voor kiezen. We zijn geen slachtoffer van ons ego. Het gevoel een ego te zijn is het gevolg van onze keuze om, als Zoon van God, het rare spel van afscheiding te spelen.

Fijne dag verder!

Simon

De onbegrijpelijke niveau I werkelijkheid

De onbegrijpelijke niveau I werkelijkheid

<klik op bovenstaande link>

Goedemorgen lieve lezer,

Hierbij het volgende hoofdstuk uit de serie: “Ontwaken uit de droom van dualiteit met ECIW”. Het is aardig wat leeswerk en daar kan weerstand tegen bestaan. We zijn zo gewend geraakt aan het consumeren van hapklare info, bijvoorbeeld in de vorm toegankelijk YouTube filmpjes. Hier is niks mis mee en ik kan er ook van genieten.

Toch geeft het te denken dat Jezus ons in het Tekstboek een stuk pittige metafysica geeft. Ik heb gemerkt dat dit niet voor niks is. Een goed begrip ervan is volgens mij nodig om in te leren zien dat we onszelf onbewust saboteren in onze zoektocht naar liefde. Dit kan erg lang doorgaan als we niet weten waartoe en hoe we dat doen. En, nog belangrijker, hoe we er een eind aan kunnen (laten) maken.

Dit is een belangrijke reden geweest voor me om deze serie te schrijven. Ik hoop dat enkele maanden studie zich zal vertalen in tijdwinst als we erdoor in staat komen om ons onbewuste schild van weerstand te laten zakken.

Vragen kun je stellen via het contactformulier op deze site of in de FB-groep “ECIW-coach”.

Harte groet,

Simon

Wat kan ik doen? In non-duaal perspectief

Wat kan ik doen in non duaal perspectief

Goedemorgen lieve lezer,

We zijn bezig met de serie “Ontwaken uit de droom van dualiteit met ECIW”. Vandaag het volgende hoofdstuk.  Het handelt over het verschil tussen zelfverbetering en zelfrealisatie.

Als je student bent van ECIW en dagelijks een stukje wilt lezen uit deze serie dan kun je je aanmelden bij de FB groep “ECIW-coach”. Daar kun je ook terecht met vragen, opmerkingen en het delen van je ervaringen met de Cursus.

Wees welkom!

Simon

Ontwaken met ECIW: Inleiding

Ontwaken uit de droom van dualiteit met ECIW Inleiding

Lieve lezer,

“Is er iets dat ik kan doen om (meer) liefde te ervaren?” In de laatste donkere maanden van dit jaar is dit de vraag waar ik met jullie echt mee aan de slag wil. Daarbij wil ik eerst aandacht geven aan de manier waarop wij onszelf, als Zoon van God, afschermen voor de Liefde. Hiertoe is kennis van de metafysica van ECIW erg behulpzaam omdat we zonder dit inzicht onze geheime motieven niet onderkennen. We blijven onszelf dan saboteren.

Graag wil ik hiervoor wat meer tijd nemen dan in de korte blogs die ik tot nu toe schreef. De wat langere tekst zal ik in  kleine stukjes posten in de FB-groep ECIW-coach. In deze privé-groep bestaat ook volop gelegenheid tot vragen en opmerkingen. Voel je vrij om je aan te melden.  Enige “voorwaarde” is dat je student van ECIW bent, dus de tekst van dit boek in je bezit hebt.

Op deze site zullen de hoofdstukken als pdf gepost worden nadat de tekst gepubliceerd is in de FB-groep (zie link).

Hartegroet,

Simon

Ontwaken uit de droom van dualiteit met ECIW (Inhoud en Voorwoord I)

Ontwaken uit de droom van dualiteit met ECIW Inhoudsopgave en Voorwoord

Lieve lezer,

“Is er iets dat ik kan doen om (meer) liefde te ervaren?” Afgelopen weken heeft dit me bezig gehouden en geïnspireerd tot het schrijven van een uitgebreider stuk tekst dan de blogs die jullie van me gewend zijn. Graag wil ik dit met jullie delen gedurende de komende periode. Ik zal de tekst in kleine stukjes posten in de FB-groep ECIW-coach. In deze privé-groep bestaat ook volop gelegenheid tot vragen en opmerkingen. Voel je vrij om je aan te melden.  Enige “voorwaarde” is dat je student van ECIW bent, dus de tekst van dit boek in je bezit hebt.

Op deze site zullen de hoofdstukken als pdf gepost worden nadat de tekst gepubliceerd is in de FB-groep.

Hartegroet,

Simon

 

Ik heb geen pijn, wie ben ik?

Deze woorden blijven bij me hangen na het beluisteren van een video van Diederik Wolsak. Ze zijn in feite een weergave van de kern van de Cursus. “Niets werkelijks kan bedreigd worden. Niets onwerkelijks bestaat”. Ik kan geloven dat ik pijn lijd, maar dan vereenzelvig ik me dus met een lichaam. Maar dat lichaam ben ik niet. Dat is zo raar en het stilstaan bij deze woorden of bij de uitspraak van Diederik heeft op ons een bevreemdend effect. “Hé, ik zou zweren dat ik buikpijn heb. Ik voel het toch? Ik ben toch niet gek? Ik weet zeker dat ik buikpijn heb!”. En ik hoef deze buikpijn ook helemaal niet te ontkennen en van me af proberen te duwen. Daarmee geef ik haar teveel echtheid. Ik kan daarentegen bij haar stilstaan en vooral aandacht geven aan wat deze pijn me probeert wijs te maken. Haar boodschap is compleet duidelijk: “Beste Simon, jij ervaart buikpijn en hebt daar niet om gevraagd. Deze pijn overkomt jou, dus je bent haar slachtoffer. Je bent dus een kwetsbaar en lichamelijk wezen dat kan kronkelen van ellende, wanhopig kan zijn, kan vechten tegen deze pijn en zelfs kan sterven. Geloof me maar!”.

Wat zegt de werkboekles van vandaag (250)?

Laat ik mezelf niet zien als beperkt.

Laat me vandaag de Zoon van God aanschouwen en getuigen van zijn heerlijkheid. Laat me niet proberen het heilige licht in hem te verduisteren en zijn kracht zien afnemen en tot broosheid worden teruggebracht, noch de gebreken in hem waarnemen waarmee ik zijn soevereiniteit aanvallen zou.

Als ik deze eerste alinea diep tot me laat doordringen dan valt me iets op. Jezus suggereert dat ik bezig ben te proberen het licht te verduisteren. Huh? Het is de pijn die het licht verduistert en ik heb daar geen zeggenschap over. Toch? Dat “proberen te verduisteren van het licht” suggereert een verantwoordelijkheid die bij mij ligt. Ik probeer toch juist het licht te vinden en het niet te verduisteren?

Maar nee. De Ik, de Zoon van God, de “decision-maker” wil een spel spelen, een spel van afscheiding. In die oneindige denkgeest die Ik ben ontstaat een nietig dwaas idee van pijn. Nog niks aan de hand en ik zou kunnen besluiten hierom te lachen. Maar nee, precies op dit moment kies ik als Zoon van God ervoor om een keer niet te lachen en het wel serieus te nemen. Ik besluit om mezelf wél als beperkt te zien en dat gebrek, die pijn, voor waar aan te nemen waarmee ik mijn soevereiniteit aanval. Ik besluit te zeggen: “Ik heb pijn”.

Nu geloof ik in lichamelijkheid, ik geloof vanuit de oneindige denkgeest die ik ben in afgescheidenheid, in een wereld in tijd en ruimte waarin ik als lichamelijk wezen echt pijn ondergaat. Ik ben vergeten Wie ik ben omdat ik hiervoor gekozen heb. Ik ben geen slachtoffer van iets buiten mij maar van mijn eigen geloof in de echtheid van de gedachte aan pijn.

En nu wil ik me herinneren Wie ik ben. Hoe gaat dit in zijn werk. Door mijn stelligheid ter discussie te stellen. “Ik heb geen pijn”. Verwarring in de denkgeest. Diedrik zegt, in telegramstijl: Ik, als Zoon van God kan alleen pijn hebben als ik erin geloof en mezelf klein, lichamelijk en afgescheiden wil wanen. Maar in werkelijkheid heb Ik geen pijn. “Wie ben ik dan écht?”. Nu lees ik de rest van de werkboekles:

Hij is Uw Zoon, Vader. En vandaag wil ik zijn goedheid zien in plaats van mijn illusies. Hij is wat ik ben, en zoals ik hem zie, zie ik mezelf. Vandaag wil ik waarlijk zien, opdat ik me op deze dag eindelijk met hem kan vereenzelvigen.

 “Hij is Uw Zoon, Vader”. Vanuit mijn geloof in lichamelijkheid spreek ik nog even over “Hij”. Mijn ware Identiteit lijkt nog buiten mij. Ik voel me een ikje dat iets buiten me probeer te bereiken. Maar dat is een illusie en ik wil weer samenvallen met Hem, met mijn ware Identiteit. Ik wil zijn goedheid zien in plaats van mijn illusies van lichamelijke pijn. Want Hij = Ik. Vandaag wil ik waarlijk zien en het geloof in pijn vergeven, naar het licht brengen. En in dat licht zie ik het weer. Als Heilige Zoon van God ben ik vrij en geloof in pijn is niets meer dan een vluchtig idee in de denkgeest. Ik geloof het niet langer en maak het niet echt. Laat de shift plaatsvinden, ik belemmer het licht niet langer zodat het me totaal vervult en ik weet dat Ik die Zoon van de Vader ben. Eindelijk kan ik me met Hem vereenzelvigen en besef ik dat ik nooit het heilige huis van de Vader heb verlaten.