Toen ik begon met het posten van berichten over mijn ervaringen met Een Cursus in Wonderen (ECIW) beschreef ik dikwijls mijn ervaringen uit het dagelijkse leven waarin ik de lessen van de Cursus mocht leren en toepassen. Zowel studenten als niet-studenten van de cursus zoals mijn partner, vonden deze berichten leuk en aansprekend. De praktijk gerichte toepassing van de cursus is de enige weg om de effecten ervan zelf te ervaren. Daarom wordt er in ECIW-studiegroepen, bijvoorbeeld die welke gegeven worden door Koos Janson, steeds gevraagd of iemand een concrete situatie heeft in te brengen. Ook in de fijne Facebook-groep “Gelukkig in het dagelijks leven met ECIW” zit het juiste startpunt van onze beoefening verweven in de naam van de groep: “in het dagelijks leven”.

Door telkens opnieuw en in elke situatie waarin je lijkt te botsen met anderen en de wereld om je heen je vergevingsoefeningen te doen, begin je te ontdekken dat de verscheidenheid van al je problemen terug te brengen is tot één grote vergissing: de illusie dat je een afgescheiden wezentje bent. Het is totaal iets anders om dat slechts te lezen in het Tekstboek en om even met die gedachte te spelen, vergeleken met het ontstaan van de doorleefde ervaring dat dit werkelijk zo is. Door de jaren heen groeien de ervaring en het inzicht dat dit geloof in afgescheidenheid daadwerkelijk ten grondslag ligt aan alle worstelingen. Door dit groeiende inzicht krijg je steeds meer “gevoel” voor de diepe waarheid en eenvoud van de boodschap in het Tekstboek.

Als je dit gaat merken bij jezelf dan maakt dit enthousiast en ontstaat de behoefte om dit enthousiasme te delen. Daarbij loop ik zelf tegen een karaktereigenschap aan die niet altijd even behulpzaam is, een soort liefdevol ongeduld. Daarbij wil ik mijn broeders en zusters helpen tijd te besparen door hen te wijzen op de gemene deler van al onze strubbelingen opdat ook zij hier zo snel mogelijk “gevoel” voor krijgen. Want met de toename van het inzicht in die ene oorzaak, ons geloof in afgescheidenheid, komt ook de oplossing steeds sneller en gemakkelijker binnen handbereik: je de heelheid (heiligheid) van alles in herinnering brengen.

Zo word ik helemaal enthousiast van Werkboekles 36: “Mijn Heiligheid omsluit alles wat ik zie”. Stiekem ben ik blij dat ook Jezus in zijn liefde om ons te helpen er niet voor terugdeinst om deze grote en algemene waarheid al zo snel in de cursus gewoon direct en zonder reserves te benoemen. Het leuke en knappe is dat hij aangeeft dat we de waarheid van die ultieme verbondenheid van onszelf met alles en iedereen helemaal niet hoeven te snappen of te geloven, maar ons terugwerpt in onze alledaagsheid en ons laat kauwen op een zin zoals : “mijn heiligheid omsluit dat tapijt”. Briljant! Als je erover gaat zitten piekeren word je gillend gek (zie mijn blog van gisteren: Stop met piekeren!). Nee, gewoon DOEN en dan volgt het ervaren waarna deze ervaringen langzaam maar zeker “veralgemeniseerd” worden.

De genialiteit van Jezus slaat alles als hij in de Werkboekles van vandaag de metafysische wijsheid van “Liefde is zowel middel als doel” vertaalt naar: “Mijn heiligheid zegent de wereld”. Als je de cursus langere tijd bestudeerd hebt, dan weet je hopelijk vanuit ervaring dat er maar één snelweg naar verlossing is, namelijk het herkennen van de Christus in jezelf en in je broeder: we zijn één. En om dat te ervaren dien je je oordeel te laten vallen en liefde te laten stromen. Dezelfde liefde die de bron is van jouw eigen bestaan. En moet je nagaan; Jezus wijst hier al naar op dag 37 van de cursus. Hij zegt:

1: In dit idee schuilt de eerste glimp van je werkelijke functie in de wereld, de reden waarom jij hier bent. Jouw doel is het de wereld via je eigen heiligheid te zien. Zo worden jij en de wereld tezamen gezegend.

Sommigen zeggen dat je de werkboeklessen niet jaar in, jaar uit moet blijven doen. Dat dit kan neerkomen op een vertragingstactiek. Zo ervaar ik het niet: ik vier gewoon dagelijks een klein feestje met de woorden van mijn dierbare broeder Jezus voor die dag. Halleluja; dank je Jezus!

Maar ik dwaal af: Ik zeg “sorry” voor mijn lezers die mijn blogs te lang vinden en niet praktisch genoeg. Vergeef me mijn ongeduld en enthousiasme en breng de situaties uit je dagelijks leven gerust ter sprake in deze Facebook-groep of in de bovengenoemde groep. Maar ik gun iedereen, inclusief mijzelf, de blijdschap van het steeds meer gaan herkennen van die ene oorzaak van de ellende (geloof in afscheiding) en de ene oplossing (heilige waarneming, zegening). Lees, als je wilt, met die bril op eens onderstaande citaten uit het Tekstboek en geniet van de liefdevolle schoonheid ervan.

Hartegroet,

Simon

Txt 12: VII:I: 1. Wonderen tonen aan dat het leerproces onder de juiste leiding heeft plaatsgevonden, want het leren zelf is onzichtbaar, terwijl datgene wat geleerd werd alleen aan zijn effecten kan worden herkend. De veralgemening ervan wordt gedemonstreerd naarmate jij er in steeds meer situaties gebruik van maakt. Je zult inzien dat je geleerd hebt dat wonderen geen rangorde naar moeilijkheid kennen, wanneer je ze in alle situaties toepast. Er is geen situatie waarop wonderen niet van toepassing zijn, en door ze op alle situaties toe te passen, zul je de werkelijke wereld verwerven. Want in die heilige waarneming zul je heel worden gemaakt, en de Verzoening zal van jouw eigen aanvaarding daarvan uitstralen naar eenieder die de Heilige Geest je zendt om door jou te worden gezegend. In ieder kind van God is Zijn zegen aanwezig, en in jouw zegening van Gods kinderen ligt Zijn zegen voor jou.

Txt 12:VI: 6. Ieder kind van God is één in Christus, want zijn wezen is in Christus zoals dat van Christus is in God. Christus’ Liefde voor jou is Zijn Liefde voor Zijn Vader, en die kent Hij, want Hij kent Zijn Vaders Liefde voor Hem. Wanneer de Heilige Geest je uiteindelijk tot Christus heeft geleid bij het altaar voor Zijn Vader, versmelt waarneming tot kennis, want waarneming is zo heilig geworden dat haar overgang tot heiligheid niets meer is dan haar natuurlijke uitbreiding. Liefde gaat zonder enige belemmering in liefde over, want de twee zijn één. Naarmate je meer en meer gemeenschappelijke elementen in alle situaties ziet, neemt onder de leiding van de Heilige Geest de overdracht van de training toe en wordt die veralgemeend. Stapsgewijs leer je die toepassen op alles en iedereen, want de toepasbaarheid ervan is universeel. Wanneer dit is volbracht, komen waarneming en kennis zozeer overeen dat ze de eenmaking delen van de wetten van God.