Bang voor liefde?

We reageren dikwijls verbaasd als we in de Cursus lezen dat we bang zijn voor liefde. Dat kan toch niet waar zijn? We verlangen toch juist naar liefde? We vinden het heerlijk als we verliefd zijn. Er zijn duizenden films gemaakt over de liefde om over het aantal muziekstukken maar te zwijgen. Kort gezegd; die angst voor liefde is niet iets waar we gemakkelijk feeling mee krijgen. Is het dan zo belangrijk om ons met deze angst bezig te houden? Jazeker, super belangrijk. Het gaat hier over één van de belangrijkste thema’s van de Cursus. Het is niet zomaar een gek ideetje. Deze angst is de basis voor de wereld die we menen te zien.

Nu even kort door de bocht. Als er iets bijzonder heftig is voor ons ikje dan is het wel de angst om het gevoel van afgescheidenheid kwijt te raken. En raad eens? Dit is exact waar het bij het ontdekken van liefde om gaat. De totale overgave aan de grenzeloosheid van liefde, van God, van wat jij en ik ten diepste zijn. Want wat blijft er van ons over als we ons niet langer afgescheiden voelen? Daar kunnen we ons niks bij voorstellen en dat maakt het dus zo beangstigend.

Om die angst voor het grenzeloze te ontlopen hebben we een dwaas idee voor waar aangenomen. Het idee dat we afgescheiden zijn in een lichaam met andere mensen en de wereld aan de andere kant. Wat wij in de door ons bedachte wereld ‘liefde’ noemen is een dualistisch en voorwaardelijk gebeuren. We houden van die ander zolang die denkbeeldig afgescheiden persoon doet wat we plezierig vinden. En als die dat dan doet, dan is er angst dat er een einde aan komt. De Cursus noemt dit de ‘speciale liefdesrelatie’. Wij denken dat het woord ‘speciaal’ positief bedoeld is maar dat is een vergissing. ‘Speciaal’ staat in de Cursus voor beperktheid, voor vorm. Schuldgevoelens en oordelen spelen een hoofdrol in onze speciale relaties ook al hebben we dat niet vaak in de gaten.

Dan het goede nieuws. We kunnen oog krijgen voor de beelden die we projecteren. We kunnen opmerken dat ons onwankelbare geloof in deze beelden die we zelf projecteren ons een gevoel van afgescheidenheid geven. Daarom doen we het immers. Maar we kunnen van deze situatie een leerschool maken. Want als we het kijken naar die beelden aan HEM overlaten dan vallen onze beelden over anderen en de wereld weg en is een echte ont-moeting mogelijk. Dit is vergeving en we ervaren hierin het wonder van verbinding, liefde, eenheid. Via deze wondertjes leren we dat we niet dood gaan in de ontstane openheid. Integendeel; er is dan sprake van het stromen van liefde binnen een heilige relatie.

WB323: We worden niet langer misleid. Liefde is nu tot ons bewustzijn weergekeerd. En we zijn opnieuw in vrede, want angst is verdwenen en alleen de liefde blijft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s