Innerlijke transformatie en rust door ECIW en ECVL

Onze ware identiteit is te wonderlijk voor woorden. Dit weerhoudt ons er niet van om te proberen deze identiteit toch met woorden te omschrijven. Ook Jezus kan in Een Cursus in Wonderen (ECIW), Een Cursus van Liefde (ECVL) en The Way of Mastery (WOM) niet anders dan te werken met woorden. Als wij zijn teksten lezen dan komen die woorden in eerste instantie binnen via ons hoofd, ons verstand. Wij hebben vragen en verwachten antwoorden. We hebben problemen en willen weten wat we ermee moeten doen. We willen, anders gezegd, leren hoe het zit en weten wat te doen. Deze aanpak is voor ons zo vanzelfsprekend dat we deze zonder bij stil te staan accepteren als juiste handelswijze. Deze aanpak is echter de manier van doen van de Zoon van God die is gaan geloven in de afscheiding. Het is de manier van de wereld, de manier uit de droom van afgescheidenheid. Dit geeft niks, we kunnen niet anders en Jezus weet dit. Ken Wapnick zei treffend dat Jezus ons aanspreekt op het niveau waarop wij ons bevinden.

Het gave van ECIW, en vooral van de werkboeklessen, is dat we langzaam maar zeker getransformeerd worden, zelfs zonder dat we het beseffen. Misschien komt dit doordat ons verstand telkens weer tegen zijn grens aanloopt. Of misschien komt het door de ervaringen die we krijgen door het doen van de werkboeklessen. Hoe het werkt weet ik niet, maar dát het werkt weet ik wel. Het is ook de ervaring van mijn medestudenten. Bij een eerste lezing van ECIW snap je er soms weinig van. Bij de tweede lezing denk je dat je het doorkrijgt. Oh nee, bij de derde lezing zie je het toch weer met nieuwe ogen. Enzovoorts. Als ik dit proces probeer te beschrijven dan zou ik zeggen dat zich een fijngevoeligheid ontwikkelt, een soort intuïtie. Hele stukken van het Tekstboek komen nu veel directer en moeitelozer binnen en je weet gewoon dat het klopt. Het is niet zozeer het “verhaaltje” dat klopt maar waar het naar verwijst.

Wat er vervolgens kan gebeuren is, ik doe mijn best om er woorden aan te geven, een soort innerlijke shift. Er treden momenten op waarbij je simpelweg weet dat je beperkte droomperspectief wordt overstegen. Met deze shift komen er momenten van direct weten, van directe kennis. ECIW geeft aan hoe je hier komt. Door oordelen achterwege te laten en door je projecties te laten oplossen door liefde, door de Heilige Geest. Dit is vergeving. Een Cursus van Liefde gaat daar nader op in en spreekt van het onderhouden van het Christus-bewustzijn. Dit gaat gepaard met een gevoel van tederheid en vereniging. ECIW spreekt van het besef van de Heilige Relatie.

In ECVL gaat Jezus de dialoog met ons aan waarbij er iets “van binnen” gaat gebeuren dat diepgaand is. Zolang we nog vanuit ons droomperspectief leven, lijken Jezus en Heilige Geest min of meer los van ons te staan en op te treden als intermediairs. Het is, wederom, Ken Wapnick die aangaf dat er natuurlijk geen echte grens bestaat tussen ons, God, Jezus en de Heilige Geest. Ik heb echter afgelopen jaren gezien dat er ECIW-studenten zijn die met deze woorden van Ken (“Jezus en HG zijn symbolen”) gingen schermen vanuit een droomperspectief. Dit resulteert in uitspraken die weliswaar soms woordelijk uit ECIW gehaald kunnen worden maar die, uitgesproken vanuit droomperspectief, niet behulpzaam zijn. Het “God weet niets van deze wereld” leidt, zonder gevoel voor onze diepe vereniging met God, tot gevoelens van wanhoop en eenzaamheid. Het “er zijn geen anderen” leidt onder deze condities tot naar binnen gekeerde apathie. Ik heb hier dikwijls over geschreven. Het vormde voor mij de reden om te wijzen op de uitleg van die andere grote ECIW-leraar, Robert Perry. Niet omdat deze gelijk zou hebben en Ken Wapnick ongelijk, maar om ons overactieve brein te behoeden voor het formuleren van een nieuw dogmatisch geloof dat geen recht doet aan het mysterie van ECIW.

In mijn beleving probeert Jezus in ECVL hetzelfde duidelijk te maken als Ken Wapnick. En, wederom in mijn beleving, doet Jezus dit op een dusdanig wijze en directe manier dat de kans op misverstanden minimaal is. De kern van deze aanpak is het direct aanspreken van ons hart zonder daarbij ons overactieve verstand te activeren. Dit maakt van ECVL een boek dat zich niet één, twee drie makkelijk laat begrijpen of samenvatten. Ook ECVL is een boek dat je moet beleven en dat tijd nodig heeft om zijn werk te doen, net zoals dat geldt voor ECIW.

Er zijn Amerikaanse ECIW prominenten die weinig begripvol spreken over ECVL. Het is voor mij lastig hierop te reageren. Ik kan me namelijk zonder moeite verplaatsen in hun argumenten. Het enige dat ik daar namelijk voor hoef te doen is mezelf terugtrekken in mijn hoofd zonder te luisteren naar mijn hart. Op dit verstandelijk, conceptuele niveau zou ik aan de hand van allerlei citaten een poging kunnen doen om aan te tonen dat er geen spanning bestaat tussen ECIW en ECVL. Hoe zou dat kunnen? Jezus spreekt zichzelf niet tegen. Vanuit mijn hart borrelt echter zachtheid omhoog voor ons oververhitte hoofd. Voor alles is een tijd en dit heb ik in mijn eigen leven zo duidelijk ervaren. Ik heb gezocht, getwijfeld en gediscussieerd. Het hoorde er gewoon bij en het zal nog wel eens gebeuren. Maar nu mag ik even genieten en rusten.  

Een gedachte over “Innerlijke transformatie en rust door ECIW en ECVL

  1. Ineke

    Wat een prachtig omschreven stuk met woorden die recht doen aan de innerlijke processen zoals ik die beleef. Dankjewel!❤️🙏🏻❤️🙏🏻 Het resoneert diep van binnen met de Waarheid die daar eeuwig aanwezig is!✨🌟🙏🏻🌟✨

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s