Babbelbox

IMG_0633

Op vakantie in de Algarve. Schitterende omgeving en lekker weertje. Na een leuk autotochtje zaten we gistermiddag even op ons kleine balkon. Kopje thee erbij, kijken naar de zwaluwen, de wolken en luisteren naar alle geluiden waaronder het eindeloze gekakel van een buurvrouw. Met zwaar Amsterdams accent en een luide, diepe doorrookte whiskey-stem legt ze haar hele levensgeschiedenis en levenswijsheid uit aan haar grotendeels zwijgende vriendin. Flesje wijn erbij en een reeds goed met peuken gevulde asbak. Ik probeer het oeverloze geklets te negeren. Tevergeefs. Ik irriteer me aan de eindeloze woordendiarree waar maar geen einde aan komt. Na een uurtje besluit ik mezelf niet langer te kwellen en vertrek ik naar het zwembad. Als ik anderhalf uur later gedoucht heb en weer plaatsneem op het balkon om nog even lekker een uurtje te chillen voor het avondeten blijkt buurvrouw nog lang niet uitgepraat. Haar stem echoot heftig tussen de andere balkons van het U-vormige appartementencomplex. Allemachtig.. weinig vriendelijke gedachten komen bij me naar boven en we besluiten om maar wat vroeger ons restaurantje op te zoeken.

Les niet geleerd en dan weet ik het al. ‘S nachts komt het tafereeltje weer bij me aankloppen. Ik merk dat ik nog niet eens zozeer geïrriteerd ben op de buurvrouw maar veel meer op mezelf. Waarom zit ik me zo op te fokken? Waarom sta ik hier niet boven en kan ik het niet gewoon met een liefdevolle glimlach laten voor wat het is?
Ik draai me op m’n rug, ontspan me en kijk zo open mogelijk naar m’n gedachten. Ik blijk vooral de oppervlakkigheid en het automatisme van het doorbabbelen te veroordelen. Met enige tegenzin neem ik de projectie terug en onderzoek deze eigenschap bij mezelf. Zo’n hersenloze oppervlakkige babbelbox wil ik echt niet zijn! Maar, helaas, natuurlijk is mijn ego niet meer dan dat; een hersenloze babbelbox. Deze zie ik nu op een balkon naast me geprojecteerd en daar richt ik mijn oordeel op. Dat is fijner dan de eigenschap in eigen denkgeest te veroordelen.
Ik ben er nog niet. Er zit een lading schuld op. Ik meen als babbelbox van God-los te zijn en daarmee afgescheiden en schuldig. De vermeende oppervlakkigheid is symbool voor vermeende anarchie tegen God, tegen de liefde.

Ik voel wat mijn oordeel over mijn geprojecteerde Amsterdamse filmster met mij doet. Ik voel me boos en afgescheiden. Nu weet ik wat me te doen staat. Ik moet de babbelaar in haar- én die in mezelf vergeven. Zonder deze zuster die mij zo fraai spiegelt kan ik de hemel niet betreden. Sta ik nu te trappelen om deze vergeving direct te laten gebeuren? Nee dus. IK heb hier helemaal geen zin in en heb dringend Hulp nodig. De liefde die ik nodig heb is meer dan een rationele analyse.

WB 126: Al wat ik geef is aan mijzelf gegeven.

De Hulp die ik nodig heb om te leren dat dit waar is, vergezelt mij nu. En in Hem zal ik mijn vertrouwen stellen.

‘Heer hier is mijn oordeel. Ik merk dat het me verhardt en dat het me bevestigt in mijn illusie van afgescheidenheid. Ik wil dit niet. Ik wil Uw vrede ervaren en mezelf niet afgescheiden zien van mijn zuster. Heer vul me met Uw liefde zodat deze kan stromen en ons met Uw vrede kan vervullen.’

Een gedachte over “Babbelbox

  1. Mooi, en héél herkenbaar…
    De valkuil die ik na de bereidwilligheid echt te vergeven dan ook nog vaak zie langskomen, en dat is een hele hardnekkige, (het ego zit nu eenmaal in elke gedachte verpakt, zolang ik hier denk en geloof te zijn) is dat ik wel graag alsjeblieft resultaat wil zien in de vorm. Maar gelukkig kan dat ik dat dan ook weer vergeven 🙂 En zo heeft werkelijk elke speciale gedachte de potentie van een vergevingsgedachte te zijn in zich…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s