Ik vind het fijn om mijn bevindingen met het doen van ECIW en ECvL te delen door deze te om te zetten in een blog. De impuls om een blog te schrijven verschijnt meestal vanzelf als ik hiertoe bereid ben. Zonder er al te lang over na te denken, zet ik vervolgens het stukje op eciwcoach.com en in de FB-groep “Een Cursus in Wonderen -met elkaar”.

Een enkele keer vraag ik me na posten af of ik niet te lyrisch en te persoonlijk ben geweest. Engelstaligen zeggen het zo mooi: “I got carried away a bit”; ik liet me even gaan. Deze vraag overviel me ook na het posten van het bericht: “Mijn opstanding in Jezus”. Deze post kwam recht uit mijn hart, maar ik snapte na afloop dat het misschien wel raar overkomt op lezers als ik vertel dat ik de kruisgang van Jezus als het ware met hem beleef. Wat verbeeld ik me wel om me zo te vereenzelvigen met Jezus?

Zojuist stapte ik op mijn crosstrainer en daarbij keek ik op mijn iPad naar de lezing die Peter Westeraeken onlangs gaf. Hij las de volgende tekst uit Herhalingen V:

6. Ik maak de reis met jou. Want ik deel een korte poos je twijfels en je angsten, opdat je tot mij komen kunt die de weg kent waarlangs alle angst en twijfel overwonnen wordt. We gaan samen. Ik moet onzekerheid en pijn wel begrijpen, hoewel ik weet dat ze geen betekenis hebben. Maar een verlosser moet blijven bij hen die hij onderwijst, zien wat zij zien, maar nog steeds in zijn gedachten de weg vasthouden die hem eruit heeft geleid en nu jou eruit zal leiden samen met hem. Gods Zoon wordt gekruisigd tot jij deze weg met mij gaat.

7. Mijn opstanding gebeurt telkens weer wanneer ik een broeder veilig leid naar de plaats waar de reis eindigt en vergeten wordt. Ik word hernieuwd telkens wanneer een broeder leert dat er een uitweg is uit ellende en pijn. Ik word herboren telkens wanneer de denkgeest van een broeder zich tot het licht in hem wendt en naar mij zoekt. Ik ben niemand vergeten. Help mij nu jou terug te leiden naar waar de reis begonnen werd, om met mij een andere keuze te maken.

Het maakt me zo dankbaar broeders en zusters dat Jezus mij en mijn twijfels zo goed kent. Dat hij ons zo graag wil leiden en bemoedigen als wij ons vertrouwen stellen in hem, in de Heilige Geest, in de leiding door Liefde. In de achtste alinea richt Jezus zich tot ons allen met de volgende woorden:

8. Bevrijd me terwijl je nogmaals de gedachten oefent die ik jou heb gebracht van Hem die jouw bittere nood ziet en het antwoord kent dat God Hem gegeven heeft. Samen herhalen we deze gedachten. Samen wijden we er onze tijd en moeite aan. En samen zullen wij ze onze broeders onderwijzen. God wil niet dat de Hemel incompleet is. De Hemel wacht op jou, net als ik. Ik ben incompleet zonder jouw deel in mij. En wanneer ik heel ben gemaakt, gaan we samen naar ons aloude thuis, voor ons bereid voor tijd bestond en onveranderd door de tijd bewaard gebleven, ongerept en veilig, zoals het ten leste zijn zal wanneer er geen tijd meer is.

God is louter Liefde, en dus ben ik dat ook.