Kleine en grote angsten?

De Cursus hanteert een tamelijk dramatische terminologie. Zonde, schuld, angst, aanval, slachtoffer, haatrelatie enzovoort. Het voordeel van deze aanpak is dat onze interesse gewekt wordt omdat we deze zaken als heftig en belangrijk zien. Als ik een boek zou schrijven over ‘balen van muggen’ dan zou dit hoogstens interessant gevonden worden door een zeer beperkt publiek. Misschien een lollig verjaardagscadeautje, meer niet. Het is een mooi begin als je aandacht voor de Cursus vooral naar voren komt tijdens zaken die we als heftig ervaren: echtscheiding, geweld, ernstige ziekte en ga maar door. Maar de uitnodiging ligt er om te ontdekken hoe die grote thema’s ALLE aspecten van ons leven door en door bepalen, tot de kleinste onbenulligheden aan toe.

Vandaag dus angst. In het ‘groot’ is natuurlijk de angst voor de dood van het fysieke lichaam het belangrijkste thema voor ons. Hoe verhoudt dit zich tot de irritatie over een zoemende mug in de nacht? Zijn we bang dat we dood gaan van zo’n prikje? Nee, dat niet. Maar we geloven dat we een lichaam zijn dat aangevallen (groot woord!) kan worden door iets buiten ons. We geloven dat we kwetsbaar zijn. Dit kan alleen als we geloven dat we afgescheiden zijn van het geheel, van Liefde, van God. We geloven dat de projecties van ons lichaam en van een aanvaller buiten ons wáár zijn. Het mugje is de ‘kleine’ projectie die terugvoert op ons beeld van een straffende God buiten ons die ons wil aanvallen. De veiligheid die we in ons denkbeeldige lichaam probeerden te zoeken wordt ogenschijnlijk bedreigd.

Wat we hier hebben is dus toch een afspiegeling van de doodsangst gebaseerd op de oerillusie van zonde, afscheiding van God. Ook hier ligt de uitnodiging een vergevingsles te leren. Heer, ik ben er kennelijk van overtuigd dat ik een lichaam ben dat bedreigd kan worden. Ik ben mijn identiteit als Zoon van God vergeten. Ik zie mijn angst en mijn projecties. Ik zie dat ik me slachtoffer wil voelen omdat ik uiteindelijk bang ben door U gepakt en gedood te kunnen worden. Heer laat me zien Wie U bent, dat U Liefde bent, dat ik Liefde ben en niet een lichaam.

WB332:Wij willen de wereld vandaag niet opnieuw binden. Angst houdt haar gevangen. Maar Uw Liefde heeft ons het middel gegeven om haar vrij te maken. Vader, we willen haar nu bevrijden. Want wanneer we vrijheid aanbieden, wordt ze ons gegeven. En we willen geen gevangenen blijven terwijl U ons vrijheid aanreikt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s