Onze interne kletskous

image

We vinden het zo gewoon; dat stemmetje in ons hoofd. Onze persoonlijke keurmeester. Deze babbelaar is ons uitgangspunt, de commentator van ons leven die we blindelings vertrouwen en wiens positie we heel vanzelfsprekend vinden. Deze keurmeester begeleidt ons van ’s ochtends vroeg tot het moment dat we de ogen ’s avonds sluiten.

Wat heeft deze kletskous allemaal te melden? Natuurlijk al die standaard dingetjes die we als studenten van de Cursus met iedereen in de illusoire wereld delen. Dit vind ik leuk, dit niet, hiervan wil ik meer en dit moet ophouden. Op zich is dit niet fout en het is ook wel praktisch als we het leuker vinden om over te steken als de weg vrij is dan wanneer er een vrachtauto aankomt. Maar mijn babbelaar begint de dag ook door te zeggen: ‘ik voel me beperkt en gevangen, dat is mijn ego en hier wil ik van af’. Ook dit is niet inherent fout en kan aanleiding zijn voor twee reacties.

1: ‘Ik’ heb niks door en denk dat het nu eenmaal zo hoort. Dezelfde IK gaat vervolgens zijn best doen om van het ik-gevoel af te komen. Ondertussen kijkt deze rijdende rechter mee of het allemaal volgens plan verloopt? Nee, ik voel me nog niet goed of ‘hoi, ik voel me wat verlichter’.

2: Meestal nadat ik een tijdje reactie 1 vertoond heb: ‘Oké, ik voel me enorm afgescheiden en zie dat mijn worsteling gaat beginnen om hiervan af te komen. Hoe gek het ook klinkt, het ego is hier dol op en ik voel ook dat dit gevecht mijn ego alleen maar sterker maakt. Hoewel ik dit zie kan IK er niet mee stoppen. Ik ben er op een rare manier aan verslaafd en bang om het los te laten. Bang voor d liefde. ‘Heer, hier ben ik weer met mijn gespartel ik ben als een hondje dat zijn eigen staart achterna rent. Ik ben moe, ik weet het niet meer. Alles wat ik meen te zien, voelen en denken lijkt me verder van huis te brengen. Heer, zie mij aan en zegen mij. Heer, ik verlang naar Uw liefde. Wachten, overgave, vertrouwen, wat er ook (niet) lijkt te gebeuren. Dank U Heer.’

En dan vertrouw ik Hem. Natuurlijk spartel ik vlak hierna weer volgens scenario 1 maar ik vertrouw op zijn engelen geduld. Ontelbaar vaak mag ik weer kiezen voor 2 en weten dat Hij trouw en liefdevol is. Telkens kies ik ervoor om door Zijn ogen te kijken en niet de mijne.

WB151: Alle dingen zijn een weerklank van de Stem namens God

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s