De kern van de zaak

kern van de zaak

Ongemerkt gaan we op duale manier om met de Cursus. We menen dat we een ikje zijn dat door te oefenen weer kan gaan beseffen dat we eigenlijk grenzeloos zijn. Binnen de droom kunnen we ook niet veel meer doen dan dat maar het is goed om de comfortzone soms even te verlaten. In “A Course of Love” draait alles om relatie en de ervaring die hierdoor mogelijk wordt gemaakt. De schepping is hier een prachtig voorbeeld van. God is één, puur Zijn. Hij ervaart zichzelf echter pas als Liefde door de uitbreiding van dat ondeelbare Zijn in de Zoon. Daar snappen we als we eerlijk zijn niets van. Hoe kan eenheid zich uitbreiden? Toch is dat het wonder; wij maken als Zoon van God de ervaring van Liefde mogelijk. “Dit is mijn geliefde Zoon in wie ik mijn welbehagen heb”.

Omgekeerd; door God lief te hebben met geheel ons hart, verstand en ziel kunnen wij Hem en daarmee onszelf kennen als Liefde. Maar dat zijn we even kwijt. Als Zoon van God wilde ook wij ons op een bepaalde manier kennen; als sterfelijke ikjes in ruimte en tijd. Daarom bedachten we als oneindige Zoon van God een wereld “buiten” ons, met ruimte en tijd opdat we als ikje onze droom konden uitleven. Daartoe hadden we wel het hele pakket aan ervaringen nodig inclusief de angstige en pijnlijke ervaringen zodat we konden spelen met het verdedigen en bevechten van grenzen en genieten van het (tijdelijk) weer één worden bij het vrede stichten en vrijen.

Totdat we de hel die we zelf verkozen hebben zat zijn. We weten al lang hoe we moeten stoppen want we hebben dat als Christus al eens gedaan. Ik mag het zelfs loskoppelen van de illusie van tijd: we zijn de Christus die in elk heilig moment kan kiezen om weer als Zoon van God op te staan. We hebben als Zoon gekozen de hel te ervaren en we kunnen als Zoon de hel ook weer opgeven om de eenheid met onze Vader te vieren. Hoe? Eigenlijk zo voor de hand liggend. Als we afgescheidenheid willen ervaren moeten we aanvallen, verdedigen en vechten. Dus als we dit niet meer willen mogen we liefhebben wat we zelf gemaakt hebben.

Dat vergt wat toelichting. We mogen “liefhebben” wat we zelf gemaakt hebben. Dat is wat anders dan afstandelijk en cognitief zeggen dat je de ellende die je ziet maar ontkent en negeert. Staat overigens ook in het scheppingsverhaal. Wat doet God aan het einde van een werkdag? Er staat niet dat hij keek en vond dat het een zooitje was. Nee, Hij keek en zag dat het goed was. Zoals God zich liefdevol uitstort in Zijn Zoon zo mogen wij liefdevol de relatie vieren met alles wat we binnen in onszelf en buiten onszelf menen te zien en ervaren. Wat is het tweede gebod gelijk aan het eerste? Ge zult uw naaste liefhebben gelijk uzelf. Dit is geen moralistisch gezever maar een heilige sleutel gebaseerd op de ware aard van onze identiteit; liefde en eenheid. Middel en doel zijn één: om te ervaren wat we zijn (liefde) moeten we doen wat we zijn (liefhebben).

Dat kan lastig zijn vanuit ons kleine ikje dat meent dat we daarmee onze grenzen dusdanig verwaarlozen dat we zullen sterven. We hebben echter een “geheime” bron waar we zonder meer op in mogen pluggen. Er is namelijk een Kracht die ons constant terugroept naar onze ware identiteit. Stel je een elastische bol voor (God) die je in tweeën knijpt en waarbij je trekt aan de twee kleine bolletjes (God en Zoon). Er zit een onbreekbare streng tussen die de twee weer naar elkaar toetrekt; de Heilige Geest. Plug in op die bron en ontspan. Meer weten? Lees de werkboekles van vandaag!

Les 327

Ik hoef slechts te roepen en U geeft me antwoord.

Er wordt mij niet gevraagd om verlossing aan te nemen op grond van een ongefundeerd geloof. Want God heeft beloofd dat Hij mijn roep zal horen en mij Zelf antwoord geven. Laat me slechts op grond van mijn ervaring leren dat dit waar is, en vertrouwen in Hem zal zeker tot me komen. Dit is het vertrouwen dat stand zal houden en me steeds verder en verder zal brengen op de weg die tot Hem leidt. Want zo zal ik er zeker van zijn dat Hij me niet verlaten heeft en nog steeds liefheeft, en slechts wacht op mijn roep om me alle hulp te geven die ik nodig heb om tot Hem te komen.

Vader, ik dank U dat Uw beloften in mijn ervaring altijd zullen worden ingelost, als ik ze maar uitprobeer. Laat me daarom proberen ze te beproeven en ze niet te beoordelen. Uw Woord is één met U. U schenkt de middelen waardoor overtuiging komt en de zekerheid van Uw blijvende Liefde eindelijk wordt verworven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s